Brenda wil ballerina worden

En dat zou heel goed te doen zijn ware het niet dat haar benen en evenwicht op dit moment niet echt mee werken.
Sterker nog; we weten niet eens of ze ooit nog gaan meewerken…

Bont en blauw

Haar benen zijn bont en blauw van het vallen en kruipen, haar voeten gaan stuk als we vergeten sokken aan te doen, maar mevrouw wilt ballerina worden…
Ze kan al wat beter blijven staan maar zodra ze er bij wijze van spreken een poepje bij laat dan verliest ze haar evenwicht en stort ter aarde.
Ze kan namelijk op dit moment geen twee dingen tegelijkertijd doen want dan is haar concentratie weg.
Behalve met eten want dat gaat prima tegelijk met televisie kijken!

Oefenen

Aan haar bed hebben we een bedrek bevestigd zodat ze niet uit haar bed kan vallen en daar kan ze prima ballet oefeningen aan doen.
Dat het hele bed heen en weer beweegt en mama haar hart vasthoudt, omdat ze het bed al in ziet storten mag de pret niet drukken en hevig geconcentreerd doet ze haar ballet oefeningen.

Ze houdt het rek met haar rechterarm vast en buigt netjes door haar knietjes, gooit haar been naar achteren waardoor ze bijna op haar hoofd belandt, werpt haar linkerarm met een sierlijke boog in de lucht en buigt als een prachtige stervende zwaan haar bovenlichaam naar achteren waar gelukkig mama zit die haar dan op vangt zodat het einde van de voorstelling niet zo dramatisch afloopt.

Papa danst

Papa is ook een goede balletdanser en werpt Brenda sierlijk over zijn schouders zodat ze als een echte ballerina met haar armen wijd door de kamer danst en vervolgens mijn mooie beeldje van de kast afwerpt maar ach; een kniesoor die daar op let! Zei ik zelf niet dat ze haar armen wijd moest houden zoals een echte ballerina?
Ik had alleen niet verwacht dat de balletdansers zich na deze opmerking richting mijn beelden kast zouden begeven…

Peptalk

Boven in haar kamertje vertelt ze me van haar toekomstplannen en mama moest toch wel even de kleine ballerina in de dop met beide beentjes op de grond zetten want als je ballerina wilt worden dan zal je toch eerst moeten kunnen lopen….en je hoofd ook niet zo schuin houden want dat ziet er dan toch echt wat professioneler uit…en tja, als je dan ook nog je evenwicht kan bewaren dan komt je droom al weer wat dichterbij…
Maar gelukkig had mama ook peptalk; ook kindjes die al kunnen lopen moeten heel erg hun best doen om ballerina te worden want dat wordt je echt niet zomaar, daar gaat echt jaren lang overheen met heel veel trainen… Dus Brenda had nog tijd genoeg om te leren lopen en als ze dan nog steeds ballerina wilde worden dan mocht ze van papa en mama op balletles.

Ik ben bang

“Ik ben zo bang dat de andere kinderen me gaan pesten..”zei ze zachtjes.
“Ja moppie die kans zit er wel in maar weet je wat?”
“Als jij je eerste les hebt dan gaan we aan de andere kindjes vertellen wat er met je gebeurd is en dat je alles weer hebt moeten leren en dan begrijpen ze het wel..en zo niet dan zijn het gewoon hele gemene kindjes.”
“Lach er dan maar gewoon om lieverd want die kindjes moet je helemaal niet serieus nemen, die zijn eigenlijk dan een beetje zielig”
“Als jij er maar plezier in hebt en als jij vind dat je het goed doet dan komt alles goed”

Ik ga lopen

Toch moest mama haar ook vertellen dat het zomaar eens zou kunnen zijn dat het hierbij bleef, dat ze misschien niet meer kon lopen en dat haar ballerina droom dan niet kon doorgaan… Want al zegt mama haar gevoel dat ze weer gaat lopen, er blijft nu eenmaal een kans dat ze geen prima ballerina wordt…
Nou is ze gelukkig in het bezit van een enorme wilskracht en een mama die haar leert op haar gevoel te vertrouwen en toen mama vroeg wat ze zelf voelde; bleef ze in haar rolstoel of ging ze weer lopen antwoordde ze; “ik denk dat ik weer ga lopen…”
“Moppie dan gaan we ervoor, goed blijven oefenen en dan mag jij op ballet!”

Twee armpjes werden er liefdevol om me heen geslagen en dapper en opgelucht klonk het in mijn nek; “Dan durf ik het mama, dan doe ik het!”

Categorie├źn Blog