Waarom moeilijk doen als het samen kan?

Een modern sprookje over passend onderwijs.

Er was eens een dappere ridder, genaamd Orion, die woonde in een wondere wereld. Over die wereld was al veel gesproken door belangrijke koningen en grote bazen. Iedereen had er een mening over en verkondigde deze ook waar het kon!

Het is zoals het is

Al jaren werd er geleefd in de wereld, zoals er al jaren werd geleefd. De wereld bestond uit mensen die het beste met elkaar voor hadden, had werkten en mooie resultaten behaalden. Op het eerste gezicht was het ook een prima wereld, waar de meeste zaken ook prima verliepen. Alleen als je goed keek, was er ook iets bijzonders. Wanneer er dingen minder goed liepen of er een probleem was keken ze vooral elkaar aan Ze namen dan vaak genoegen met “het is zoals het is of riepen dan “maar ik kan niet toveren!”. Ze leken zich neer te leggen wanneer iets niet kon of onmogelijk leek om op te lossen.

Regels

In die wondere wereld waren er ook veel regels. Bedacht door die grote bazen en belangrijke koningen en koninginnen. De taak van de bazen was om regels te bedenken die voor alles een oplossing zouden bieden en niet teveel geld zou kosten. De koninginnen en koninginnen moesten dit dan ten uitvoer brengen in hun land. Zo gezegd zo gedaan.
Totdat het steeds meer mensen ging opvallen dat de regels die werden bedacht lang niet voor iedereen de beste oplossing boden. Die regels zorgden regelmatig voor onnodige kosten, maar nog belangrijker; boden lang niet altijd een passend antwoord. De baas der bazen besloot om alle mensen die in de wereld woonden de taak te geven het samen op te lossen om alles passend te maken.

Nieuwe werkwijze

Maar dat kon zomaar niet! Er was een hoop onrust te merken in de wondere wereld! Oplossen? Wat moeten we in een wereld zonder problemen? Zonder regels die bedacht en ten uitvoer gebracht moeten worden. Zo waren er bazen die schreeuwden dat nieuwe werkwijze in de wereld te veel geld zou kosten. Er waren koningen die vonden dat het moest gaan zoals het al jaren ging, want dat was prima. En zo vond iedereen er wel iets van zonder het ooit te hebben geprobeerd.

Ridder Orion

En daar was die ridder Orion. Een ridder die hard werkte, goed voor zijn paard en knechten zorgde en zich altijd had bekommerd om de zaken die niet goed verliepen. Zo waren zijn knechten bijzondere jongens die behoefte hadden aan structuur en duidelijkheid. In de keuken stonden jonge dames die het niet was gelukt te leren lezen, maar wel de heerlijkste gerechten konden koken voor hem en zijn gezicht. En zijn kleding werd gemaakt door een buurjongen die niet kon lopen, maar met zijn handen de mooiste mantels kon maken.

Samen oplossen

Ridder Orion hoorde van de nieuwe visie op de wereld en was enthousiast! Sprong op zijn paard en ging op zoek naar de dingen die niet goed liepen. Zo kwam hij in het volgende dorp een jongen tegen die niets deed. Toen hij hem vroeg waarom dat was, zei de jongen dat hij niet zo goed kon leren maar wel heel graag voor dieren zorgde. Alleen waren er in zijn dorp geen dieren. Ridder Orion vertelde dit aan de baas van zijn dorp, die graag wilde samenwerken met het andere dorp. Alleen de baas van het andere dorp bleek niet te willen samenwerken. Bang voor slechte invloed, ziektes etc vanuit het andere dorp. Ridder Orion nodigde de baas uit bij hem thuis. Liet hem zien hoe het er aan toe ging en met een hoop geduld en tijd ontstond er vertrouwen. Vertrouwen om de jongen uit zijn dorp te laten werken bij Orion thuis. En toen dat succesvol leek, bleek er een meisje uit het dorp van Orion te hebben gehoord van een café in het andere dorp waar ze graag in de bediening zou willen werken. En zo groeide de samenwerking uit tot een groot succes. De dorpen bleven binnen hun eigen muren, maar daar waar nodig ging de poort open en bleken ze samen een hoop oplossingen te kunnen bieden.

En alhoewel de andere dorpen niet direct het voorbeeld volgde en er een hoop nog te winnen valt, leefde iedereen uiteraard nog lang en gelukkig!

——–

Ik geloof heilig in passend onderwijs en voel me als ridder Orion, maar besef me ook dat dat veel tijd vraagt. Tijd waarin we moeten kijken naar de zaken die goed gaan en de waardevolle initiatieven die er nu al zijn! We moeten organisaties in hun kracht zetten en leerlingen leidend laten zijn. Leren van wat nog niet zo goed gaat en meer doen van wat blijkt te werken. Het veranderen van een cultuur waarin we in plaats van kijken naar problemen, ons richten op oplossingen en mogelijkheden en daar onze verantwoordelijkheden nemen.

Wat we daar voor moeten doen? Zoals Dekker al aangaf; “Geld is niet de oplossing.” We moeten samenwerken, elkaar leren kennen en vertrouwen hebben in onszelf en in elkaar. Alleen dan zal passend onderwijs slagen en succesvol kunnen zijn. Moet jij eens opletten hoe de kinderen dan kunnen stralen!

http://nos.nl/artikel/2059731-kabinet-geeft-geen-extra-geld-voor-passend-onderwijs.html

Lieke Rigter
Ambassadrice Expertisecentrum Orion